X-Statix, tom 3. Żyć, nie umierać - recenzja

W trzecim tomie przygód "X-Statix" żegnamy się z drużyną celebrytów-mutantów. Z niektórymi już na zawsze — chociaż za sprawą Jonathana Hickmana opracowano technologię wskrzeszania osób z genem X, bohaterów z brutalnego reality show Petera Milligana i Mike'a Allreda trudno znaleźć wśród mieszkańców Krakoi.

 

Nie powinno to dziwić, ponieważ X-Statix byli od początku mocno oderwani od nie tylko głównego uniwersum Marvela, ale nawet świata X-Men. Wydaje się, że po latach powrócił tylko Doop, wcielony swego czasu przez Jesse'ego Aarona do Instytutu kierowanego przez Wolverine'a. Pan Wrażliwiec i jego ekipa byli bohaterami swoich czasów, gdy reality TV dopiero się kształtowały. Dziś satyra z telewizji początku lat zerowych, a także komiksów superbohaterskich tamtego okresu, wypada nieco siermiężnie.

X-Statix 2. Powrót zza grobu - recenzja [Mucha Comics]

Nazwa nowa, ale ekipa w większości stara i dobrze znana. X-Force przemianowało się na X-Statix, ale nie dajmy się zwieść, to wciąż ta sama zgraja żądnych sławy, zblazowanych cyników. W drugim tomie zastajemy supergrupę rodem z TMZ w momencie zwrotnym – po śmierci U-Go Girl, najpopularniejszej i najstarszej stażem członkini ekipy, trwają gorączkowe poszukiwania jej następczyni. Tymczasem pojawia się konkurencja, a Pan Wrażliwiec ma coraz większe wątpliwości, czy nadaje się na przywódcę.

X-Statix [Mucha Comics] - recenzja

Gdy Peter Mulligan i Mike Allred przedstawili światu X-Statix, była połowa 2001 roku. Format reality show już był żyłą złota, ale jeszcze nie ukazał swojego patologicznego oblicza. Amerykański „Big Brother” właśnie dostał swój drugi sezon, „Idol” miał zadebiutować rok później, a o „Ekipie z Jersey” nikt nawet nie śnił. Mulligan i Allred pod pretekstem nowej serii z mutantami przedstawili grupę celebrytów, którzy dziś – w erze YouTuberów, Freak Fightów i wszędobylskich influencerów – wydają się jeszcze bardziej wiarygodni.