435 - Z gnatem w chmurach - recenzja Bioshock: Infinite

W najnowszej części serii Bioshock, będącej prequelem dwóch poprzednich gier, przenosimy się z podwodnego miasta Rapture do Columbii – szybującej w chmurach metropolii. Jest rok 1912 i otacza nas alternatywna wizja Ameryki. Wchodząc w skórę Bookera DeWitta, musimy odnaleźć tajemniczą Elisabeth i oddać ją ludziom obiecującym uregulować w zamian nasze długi. Spore długi, należy dodać. Z pozoru proste zadanie szybko zmienia się w wielowątkową intrygę, a utopijną – jak mogłoby się wydawać – Columbię ogarnia coraz większe szaleństwo...

434 - Catwoman: When in Rome - dziewięć żyć i tydzień wakacji

Catwoman jedzie na wakacje! Wybór Rzymu wcale nie jest przypadkowy. Ponętna włamywaczka ma tam do załatwienia sprawy związane z mafijną rodziną Falcone. Z mrocznego Gotham City przenosimy się więc do słonecznych i malowniczych Włoch śledząc przygody Kotki, która będzie miała niewiele czasu na wygrzewanie się w słońcu. Szukając swych korzeni, załatwiając mafijne porachunki, kradnąc z Watykanu niezwykle ważny pierścień nie będzie mogła jednak zapomnieć o swym największym przeciwniku i największym kochanku – Batmanie.

 

433 - Spóźniona recenzja: "Troje" Sarah Lotz

Cztery katastrofy lotnicze. Setki ofiar. Troje ocalonych. Co było przyczyną tajemniczych wypadków? Zła pogoda, ludzkie niedopatrzenie? Atak terrorystyczny? Ingerencja kosmitów? A może to zapowiedź biblijnej Apokapipsy? Dlaczego ocalały tylko dzieci? Czy posiadają paranormalne zdolności? Czy to one były przyczyną tragedii? Na te pytania postara się odpowiedzieć Elspeth Martins – dziennikarka zajmująca się sprawą Trojga.

Komiksowe wcielenia Białego Wilka - Polch, Korzeniak, Trust i Oleksicki [cdp.pl]

Jeszcze zanim na początku nowego tysiąclecia serial i film wyprodukowane przez Telewizję Polską obdarły wiedźmina Geralta z resztek godności i nim w 2007 roku bohater stał się światowym fenomenem za sprawą gry komputerowej, w latach dziewięćdziesiątych cieszył się powodzeniem jako bohater komiksów.

W latach 1993 – 1995 wydano sześć zeszytów, które następnie zebrano w dwa twardookładkowe wydania. Adaptacją opowiadań Andrzeja Sapkowskiego zajął się wieloletni redaktor naczelny Nowej Fantastyki (w której Sapkowski debiutował, gdy pismo nie miało jeszcze w tytule przedrostka „nowa”), pisarz i scenarzysta – Maciej Parowski. Za stronę graficzną odpowiadał rysownik Bogusław Polch – obaj znani z przebojowej serii science-fiction Funky Koval.

Pod koniec 2005 roku Internet obiegła informacja o nowym komiksie z Białym Wilkiem w roli głównej. Do pisania scenariuszy miał powrócić Maciej Parowski, a za rysunki odpowiadać Przemysław „Trust” Truściński. Sam Trust nie tylko narysował jedną planszę do KKK, ale również odpowiada za projekty postaci do growego Wiedźmina. Zaprojektował m.in. wygląd głównego bohatera, strzygi i wiedźmińskiego amuletu – był więc doskonałym wyborem do reanimacji komiksowej serii. Planowanych sześć albumów miało powstać na zamówienie CD Projekt i być elementem kampanii promocyjnej pierwszej gry.

Cały tekst znajdziecie na cdblogu. 

431 - Hilda i ptasia parada

Hilda wraz z mamą przeprowadza się do miasta. Całkowicie zmienia się więc sceneria komiksu – z malowniczych gór i pagórków przenosimy się w urbanistyczne pejzaże. Samej Hildzie ciężko przyzwyczaić się do tej zmiany, zwłaszcza że troskliwa mama zabrania jej całymi dniami włóczyć się bez celu po okolicy, co Hilda ma niejako we krwi. Niebieskowłosa dziewczynka szuka więc pomocy u szkolnych kolegów – ci jednak okazują się zgrają dzieciaków pozbawionych wyobraźni, mieszczuchów, dla których szczytem zabawy jest obrzucenie kamieniami niewinnego ptactwa. Tak Hilda poznaje ptaka, który zapomniał, jak się lata, i wtedy zaczyna się Przygoda.

430 - Wolverine: Logan, czyli Hiroshima, mon amour z mutantami

Wolverine kolejny raz zwiedza Kraj Kwitnącej Wiśni. Wraz z powrotem do Japonii i próbą zamknięcia pewnej sprawy sprzed wielu lat wracają wspomnienia. Przenosimy się w czasie do ostatnich dni II wojny światowej. Logan i porucznik Warren uciekają z jenieckiego obozu i poznają pewną tajemniczą kobietę. Tu sprawy się komplikują, a ich reperkusje będą ciągnęły się za mutantem przez kilkadziesiąt kolejnych lat.

429 - X-Men: Days of Future Past - dwugłos, który nadszedł

Po bohaterskiej obronie Attyki, powstrzymaniu Zimowego żołnierza i przebujaniu się na pajęczynie, przyszedł czas na podróże w czasie u boku mutantów. Na ekranach kin gości właśnie kolejny film z serii X-Men, o podtytule Przeszłość, która nadejdzie. Czy przygody Wolverine'a i spółki utrzymują zaskakująco wysoki w tym roku poziom komiksowych adaptacji? Rozmawiają Jan Sławiński i Mateusz Piesowicz.

J(an): Pierwsza część X-Men z 2000 roku była jedną z pierwszych poważnych adaptacji komiksowych jakie widziałem. Do dziś pamiętam, jak wielkie wrażenie zrobiła na mnie początkowa scena z Wolverinem w klatce i jak katowałem taśmę na domowym odtwarzaczu VHS oglądając film niemalże w kółko. Potem przyszedł czas na X-Men 2, który był filmem jeszcze lepszym, a video znów nie miało chwili wytchnienia. X-Men: Ostatni Bastion był pierwszą częścią serii, którą zobaczyłem w kinie i... byłem zawiedziony. Podobało się, ale nie tak, jak w dwóch poprzednich odsłonach, czegoś brakowało, czegoś było za dużo. Dopiero później, przy powtórnym seansie w zaciszu domowego ogniska, będąc już bardziej świadomym widzem, Ostatni Bastion obnażył przede mną wszystkie swe wady. Dlatego cieszę się, że w przypadku Przeszłości, która nadejdzie na stanowisko reżysera powrócił Bryan Singer i odkręcił to, co Ratner zepsuł.

M(ateusz): Widzę, że podzielamy "miłość" do Ostatniego bastionu... Również pamiętam jak wielkim rozczarowaniem był dla mnie ten film, zwłaszcza, że po nim powstała jeszcze gorsza X-Men Geneza: Wolverine i cykl o mutantach wpadł w dołek, z którego wyciągać go musiał Matthew Vaughn ze swoją świetną Pierwszą klasą. Po tym nowym otwarciu wydawało się, że seria wróci na właściwe tory, tym bardziej, że ponownie zabrać miał się za nią Singer. Niepokoiło mnie tylko trochę nazwisko scenarzysty - Simona Kinberga, który był przecież współodpowiedzialny za skrypt do filmu Ratnera, a tutaj dostał nie lada trudniejsze zadanie, czyli w jaki sposób połączyć starą i nową ekipę, z zachowaniem chociaż podstaw logiki. Muszę przyznać, że wyszło mu to całkiem zgrabnie, choć trochę zastrzeżeń mam...